Jaja, we hebben het gehaald! Week 6 zit er al op. Dat is de helft! Ongelooflijk hoe snel de tijd hier voorbij gaat! Ik heb mij al geamuseerd tot en met! Al veel gezien, geleerd en vooral genoten ;-)
Deze week hebben Eline en ik de lessen rond het thema 'Jij en ik' gemaakt. Morgen leggen we ze voor aan de groep en als alles goed gaat, komen ze als hoofdstuk 1 in het nieuwe curriculum. Wel spannend als je weet dat het boek verspreid zal worden in heel Suriname ;-)
Deze week hebben we zelf geen les gegeven. We hebben de muziekleerkracht geobserveerd. Wel boeiend om te zien hoe ze de leerlingen kan motiveren. Haar gezicht spreekt boekdelen, maar vooral haar
stemgebruik is prachtig :-) Kijk maar eens naar volgend filmpje uit het tweede leerjaar.
 |
| Vliegen vangen |
Op woensdag mochten we vervroegd naar huis. Om 11 uur was er vergadering voor de leerkrachten en de directie. De meeste ouders kwamen dan ook op dat moment hun kinderen ophalen. Er zou een Surinaamse stagiaire de opvang verzorgen voor de kinderen die nog op school bleven. Maar wat bleek, de stagiaire kwam niet opdagen. Gelukkig voor het schoolhoofd waren er twee Vlaamse stagiaires aanwezig, die met veel plezier de taak op zich namen. Van 11 uur tot 13 uur hebben we samen met een groepje kinderen spelletjes gespeeld. Chinese voetbal, telefoontje, vliegen vangen,... noem maar op. Het was een leuke/onverwachte afsluiter van de dag.
 |
| Nog vlug even oefenen |
 |
| Het schoolplein |
In het zesde mochten de leerlingen hun klasgenoten een liedje aanleren. Eerst speelden ze het voor op blokfluit en daarna werd het lied gezongen.
Bijna vergeten vertellen: Er was vrijdag een speciale vlaggengroet. De vlag werd halfstok gehangen en er werd geen volkslied gezongen. De kinderen hielden een minuut stilte voor de overleden president Chavez uit Venezuela.
Hieronder nog enkele sfeer beelden van op O.S. Balona:
 |
| Wie jarig is, moet geen schooluniform aan. |
 |
| 'Jaja ik ga graag naar school' |
 |
| Mijn nieuwe vrienden |
 |
| 'hmm, zou ik lachen of niet' |
 |
| Muziekles in de openlucht |
Zaterdag ben ik met een collega van Laure (een studente journalistiek uit ons guesthouse) op stap geweest.
Ze nodigde ons (Laure, Lieselot, Eline en ik) uit om een tripje met de auto te maken.
 |
| Fort New Amsterdam |
Ja man, wat een trip! Ze rijdt als een gek in het verkeer, maar bracht ons uiteindelijk zonder kleerscheuren, naar Fort New Amsterdam.
Nadat in 1712 de Fransen een succesvolle aanval hadden uitgevoerd op een deel van de plantages rond Fort Zeelandia, werd op de rechteroever van de Surinamerivier dit fort gebouwd. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Fort_Nieuw-Amsterdam)
Volgende stop, de plantage bij Frederiksdorp.
 |
| Plantage bij Frederiksdorp |
We zijn de rivier overgestoken om de plantage te bezoeken. Jammer genoeg begon het na een kwartiertje al te regenen en zijn we niet zo lang kunnen blijven. Er was ook geen boot meer vrij om verder landinwaarts te varen. Nuja goed, we hebben de regen toch getrotseerd (klinkt erger dan het was :p) en hebben er een mooie wandeling van gemaakt.
Na een heerlijk middagmaal van roti, doks (eend) en pompoen, konden we er terug tegenaan.
'Wat dacht je van White Beach?'
'Thoh met deze regen zou ik toch liever ergens anders heen gaan.'
'Ok, dan gaan we richting Brokopondomeer, maar dan wel naar de stuwdam.'
'Deal!'
 |
| Stuwdam (via google) |
Na bijna twee uur autorijden... 'jongens ik denk dat we er bijna zijn! Misschien moet ik toch even navragen of het nog ver is...'
Uiteindelijk na een lange, regenachtige autorit... hebben we het gehaald!
Waren we aangekomen bij de stuwdam. Prachtig! Echt impressionant vond ik hem.Vlug enkele fotootjes nemen en dan terug naar huis. Opnieuw 2 uur rijden...
Gelukkig bestaat er zoiets als Redbull voor onze chauffeur, want slapen en rijden is geen goede combinatie.
Eerlijk gezegd, ik was blij dat ik terug veilig thuis was.
Al was de trip echt de moeite waard, ik weet niet of ik het op die manier nog eens opnieuw zou doen.
Zondag: Brownsberg
 |
| Prachtig uitzicht over Brokopondomeer |
Om 7 uur vertrokken we met een bus richting Brownsberg. En ja hoor, opnieuw 3 uur rijden (bijna exact dezelfde weg als zaterdag). Al was het laatste stukje 'hobbel-de-bobbel', we hebben het gehaald!
Eenmaal aangekomen, hadden we een prachtig uitzicht op het Brokopondomeer.
Eventjes rustig chillen en genieten van het uitzicht, was de boodschap.
 |
| Irene vallen |
Maar dat rustig chillen duurde niet lang, iedereen maakte zich klaar om de jungle in te trekken richting 'Irene vallen'. Na een afdaling van 2 uur kwamen we bij de waterval aan. Zalig om te zien! En nog veel zaliger om er onder te gaan staan ;-) Gelukkig mochten we daar wat langer uitrusten, want de klim die we nog moesten afleggen, was niet niets. En toch... we hebben het gehaald!
Zelf op de terugweg met de bus naar huis was er nog eventjes een spannend moment. Volgend filmpje maakt duidelijk waarover ik het heb :) Maaaaaaar..... we hebben het gehaald en we zijn veilig en wel terug thuis gekomen. Het was echt een topdag!
Tot de volgende!
Goh zeg, ik kwam daarjuist op een blog terecht van een andere Tine in Suriname en ik las dat ze al terug in Belgiƫ was. Ik was dus even in de war! Haha, ik ga eens beginnen lezen, want heb eindelijk een beetje tijd! Het ziet er daar wel super uit! En das echt tof dat je materiaal zal gebruikt en doorgegeven worden, zeg! ;)
BeantwoordenVerwijderen