Feest in Suriname

Zoals gezegd, startte de week heel chill.

Palmentuin (via google)
fototoestel vergeten meenemen.

Maandag was het 'Dag van de revolutie'. Het was een zonnige dag dus de palmentuin was the place to be. Er werd muziek gespeeld en er stonden ook enkele kraampjes. Ik kon het natuurlijk weer niet laten om enkele spulletjes te kopen :p Om de dag af te sluiten zijn we met een groep gaan eten bij Popeyes. Lekker gezond, NOT :D

Dinsdag was het terug tijd voor het echte werk. Na een productieve vergadering, ben ik nu echt aangesloten bij de groep curriculum ontwikkeling voor leerjaar 4 (7-8 jaar) beeldvorming en ter ondersteuning ook bij de groep erfgoed-educatie. De thema's liggen vast en werden al in volgorde geplaatst. Samen met Eline kan ik nu echt lesjes beginnen maken. 

Woensdag en vrijdag hebben we muziekles gegeven. En wat blijkt, met afval kan je ook een plezant lesje maken. De kinderen van leerjaar 1 en 2 (7-8 jaar) hebben ervan genoten. Al was het optreden wel te horen in alle andere klassen. Tja, dat is dan het nadeel van lokalen zonder ramen...

De leerlingen van het zesde kunnen nu ook de Engelse versie 'Hit the road Jack' zingen. Er was op het einde echt een ontspannen sfeer in de klas en toen wilden de leerlingen liedjes zingen die ze al eerder geleerd hadden. Tof om te zien en vooral super leuk om te horen ;-)

Vanaf nu is er de donderdag kookles van Mel. We zouden starten met 'Pom'.

Pom in de oven

Pom is het populairste (oven)gerecht waarmee de Creolen de Surinaamse keuken hebben verrijkt. Pom wordt gemaakt van wortelknollen van de tayer die in het binnenland van Suriname groeit. In de volksmond noemt men deze tayer pongtaya of pomtayer en het daaruit bereide gerecht noemt men pom. 

(Waarvoor wikipedia niet goed kan zijn.)

Er was iets tussen gekomen waardoor het niet kon doorgaan. 

Maar geen nood, vrijdag kwam ook nog langs ;-) 

Helemaal niet moeilijk, al weet ik niet of ik alle ingrediënten kan vinden in België. Het gerecht is zoet-zuur en is klaargemaakt met kip en zoutvlees. De meesten vonden het echt lekker.

Ikzelf was niet helemaal overtuigd van de tayer. De rest was wel super.

Zaterdag zouden we met de hele groep naar Colakreek gaan. Maar...

- De bus was een uur te laat.

- Onderweg bleek dat hij Colakreek niet zou halen omwille van een technisch defect.

- We zijn na een kwartier rijden terug naar huis gekeerd.

- Met een andere bus dan maar? We zouden nu slechts 4 uurtjes ter plaatse kunnen zijn.

Besluit: Colakreek doe ik wel een andere keer. Shoppen dan maar!

Totaal onverwachts kregen we deze week berichtje van een VVOB-medewerker.

 "Ik ben uitgenodigd op een Hindoestaans huwelijk. Willen jullie mee?"

 "NATUURLIJK!" 

 "Ok, afspraak om 20h. Ik pik jullie wel op."

Het bruidspaar

Het was fantastisch om te zien. Het feest ging door bij de ouderlijke thuis van de bruid. Er stond een 'tent' in de voortuin, helemaal versierd met lichtjes en roosjes. De bruidegom kwam aan in een limo. Eenmaal de meeste mensen aanwezig waren, kon de ceremonie beginnen (22h). De hele tijd kwamen obers langs met drank en eten. Stil zijn was niet nodig, je kon gezellig kletsen. Na de ceremonie mocht iedereen aan tafel gaan, weliswaar in verschillende shifts. Wij konden eten om 0h30. We gingen aan een lange tafel zitten en kregen elk een plastic bordje en een cup om uit te drinken. Dan kwamen er mannen langs met kookpotten vol eten. Eenmaal je bord goed gevuld was, kregen we een roti. Het feestmaal kon beginnen. Om je vingers van af te lekken! Letterlijk want roti eet je met je handen. 

De bruidstaart,
onder een klamboe tegen de vliegen.

Ik kon echt niet meer, het was zoooo lekker en zoals gewoonlijk ook pikant. Na een korte pauze kregen we dan ook nog een stukje van de bruidstaart. 

Daarna kwam de openingsdans en ging het dansfeest van start.

Als 'bakra' (blanke) val je natuurlijk op. Enkele Hindoestaanse mannen hebben ons dan ook op de dansvloer uitgenodigd om een dansje te placeren. 

En zo ben ik naar een trouwfeest geweest, waar ik helemaal niet op uitgenodigd was ;-)

Vandaag, zondag, zijn we met een groepje naar Fort Zeelandia geweest. 

Om het kort te houden: Het was mooi, het was geschiedenis en het was vooral warm!

Tot de volgende!